Van braaf meisje naar krachtige vrouw: hoe je loskomt van pleasen en jezelf wegcijferen
Herken je dat je altijd voor anderen zorgt, moeite met grenzen hebt en niet weet wat je wilt? Dan kan het zijn dat jij innerlijk de houding van een ‘braaf meisje’ hebt aangenomen. In dit blog ontdek je het verschil tussen een braaf meisje en krachtige vrouw, hoe oude patronen je klein houden en hoe je weer in je eigen kracht komt als vrouw.
Herken je in jezelf dat jij:
erg fijn gevoelig bent en soms sneller aanvoelt wat mensen nodig hebben dan zij zelf?
je makkelijk kan aanpassen aan de situatie en zorgen dat het voor iedereen klopt?
goed bent in zorgen, ondersteunen en er zijn voor de ander?
erg verantwoordelijk bent en voelt, bovengemiddeld meer dan anderen?
Brave meisjes voelen dingen vaak haarfijn aan en dat is een grote kracht die zij hebben ontwikkelt. Zo kunnen brave meisjes zich ook goed afstemmen op anderen, maar vinden het moeilijker om zelf te voelen wat ze willen en nodig hebben. Dit gedrag heeft je mogelijk veel geholpen in het verleden, maar als jij nu op een plek bent dat je ook de minder fijne kanten ontdek, lees dan verder in dit blog.
Wanneer het ten koste van jezelf gaat
Je voelt vaak haarfijn aan wat anderen nodig hebben. Je past je makkelijk aan, probeert het goed te doen, houdt rekening met iedereen. En ergens is dat ook een kwaliteit, maar ergens diep vanbinnen voel je: dit klopt niet meer. Er komt een moment waarop die kwaliteiten niet meer helpend zijn. Waarop je merkt dat je:
ja zegt terwijl je nee voelt
voor anderen zorgt, maar jezelf vergeet
je aanpast, zonder nog te voelen wat je zelf wilt
je moeilijk kan voelen waar jij naar verlangt
moeite hebt met hulp vragen
jezelf vaak wegcijfert
Misschien voel je je moe, leeg of ergens onrustig, zonder precies te weten waarom. Alsof je steeds verder van jezelf af bent komen te staan.
Herken jij ook het brave meisje in jou en weet je ergens diep vanbinnen: dit klopt niet meer? Lees dan door.
Wat is het “brave meisje”?
Het brave meisje is geen karaktereigenschap die je hebt, maar gedrag wat je doet.
Het brave meisje is een manier van zijn die je hebt ontwikkeld om je aan te passen en onderschikt te maken van de ander of de groep.
Je bent constant met je aandacht bij de ander en probeert hem/haar/hun te pleasen.
Pleasen betekent dat je je gedrag aanpast aan anderen om afwijzing te voorkomen en verbinding te behouden.
Pleasen is geen zwakte, het is een overlevingsstrategie. Je hebt geleerd dat afstemmen, zorgen en aanpassen hielpen je om verbinding te houden en je cijfert jezelf en jouw behoeftes daarmee volledig weg.
Jezelf wegcijferen betekent dat je je eigen behoeften structureel ondergeschikt maakt aan die van anderen.
Vaak gaat dat heel subtiel. Je merkt het niet eens meer bewust.Daarom hebben veel vrouwen ook moeite met het aangeven van grenzen en herkennen dit patroon. Bij brave meisje is namelijk de grens vervaagt tussen het ‘ik’ en het ‘jij’.
Kort gezegd: het brave meisje is niet wie je bent, maar wat je hebt geleerd te doen.
Wanneer het brave meisje wordt doorgegeven van moeder op dochter - de moederlijn
Wat je misschien ook kunt gaan zien is dat dit patroon niet alleen van jou is. Maar dat het iets is wat je hebt meegekregen.
Veel vrouwen die zich herkennen in het brave meisje, hebben namelijk ook een moeder die heeft geleerd om zich aan te passen, om rekening te houden om sterk te zijn en om door te gaan.
Misschien heb je haar gezien in hoe ze zorgde voor anderen, hoe ze zichzelf op de tweede plek zette of hoe ze weinig ruimte innam voor haar eigen behoeften. En zonder dat iemand het uitsprak, leerde jij: zo doe je dat als vrouw en zo blijf je verbonden. Je neemt dat niet alleen over in gedrag, maar ook in hoe je voelt, reageert en keuzes maakt.
En mogelijk heeft jouw moeder het meegekregen van haar moeder. Door begrip te krijgen voor de situatie kan je zien dat niet iemand iets fout heeft gedaan, maar dat het nou eenmaal zo werkt in families.
In systemisch werk wordt dit de moederlijn genoemd: de onzichtbare lijn van ervaringen, overtuigingen en patronen die van generatie op generatie worden doorgegeven.
Wat jij nu voelt en doet, is vaak niet alleen van jou, maar draagt ook iets van de vrouwen voor jou. Het betekent dat er niets mis is met jou, maar dat je iets draagt wat ooit nodig was. Zo kan je stap voor stap leren dat jij het degene kunt zijn die het anders gaat doen.
Hoe ontstaat pleasen en jezelf wegcijferen?
Veel vrouwen voelen zich niet gezien in wie ze werkelijk zijn en ontwikkelen daardoor pleasegedrag. Dit ontstaat zelden zomaar. Als kind ben je afhankelijk van je omgeving. Je hebt liefde, veiligheid en erkenning nodig om te overleven. Maar wat als daar (onbewust) iets ontbrak?
Misschien:
werd er veel van je verwacht en leerde je dat je anders moest zijn
was er weinig ruimte voor jouw emoties
voelde je dat je moest zorgen voor een ouder (parentificatie)
of leerde je dat aanpassen veiliger was dan jezelf zijn
Je ontwikkelt dan een vorm van afstemming. Je leert:
voelen wat de ander nodig heeft
jezelf aanpassen
jezelf kleiner maken
Je leerde niet wie je was, maar wie je moest zijn om liefde te behouden. Wat ooit nodig was om te overleven en erbij te horen, is later een patroon geworden.
Signalen dat je jezelf wegcijfert
Vaak herkennen vrouwen zich pas hierin als ze het op een rij zien:
Je vindt het moeilijk om grenzen aan te geven
Je zegt ja terwijl je nee voelt
Je voelt je verantwoordelijk voor anderen
Je weet niet goed wat je zelf wilt
Je past je aan in relaties
Je voelt je regelmatig moe of leeg
Als je jezelf hierin herkent, is de kans groot dat je structureel over je eigen grenzen heen gaat.
Wat het je kost om het brave meisje te blijven
Aanpassen lijkt misschien zacht en liefdevol. Maar op de lange termijn heeft het altijd een prijs.
Je kunt merken dat je:
jezelf kwijtraakt - zo is het moeilijk te voelen wat jij nou precies wilt, waar je naar verlangt en wat je moet doen
innerlijke onrust of leegte voelt
frustratie opbouwt
in relaties uit balans raakt - omdat je altijd met je aandacht bij de ander bent, is in verbinding zijn ook erg vermoeiend voor je
Misschien geef je veel, maar ontvang je weinig terug. Of voel je dat niemand je écht ziet. Door jezelf steeds aan te passen, raak je steeds verder verwijderd van wie je werkelijk bent.
Waarom het zo moeilijk is om te veranderen
Veel vrouwen begrijpen dit patroon inmiddels wel en toch lukt het niet zomaar om het te doorbreken. Dat is niet gek. Je systeem kiest namelijk niet voor wat goed voor je is, maar voor wat vertrouwd voelt. Zo kan je lang in dezelfde niet helpende dynamiek blijven, ook al weet je dat je dingen anders moet doen. Het werkt namelijk zo:
Je brein zoekt veiligheid
Je lichaam reageert automatisch
Schuldgevoel houdt je klein
De dynamiek en het brave meisjes patroon waar je inzit is geen fout, het is een oude vorm van bescherming. En juist daarom is het zo hardnekkig. De patronen die wij in onze jonge jaren hebben geleerd zijn namelijk veel steviger in ons vastgezet dat nieuwe patronen.
Van braaf meisje naar krachtige vrouw
Een krachtige vrouw is niet iemand die harder wordt. Of egoïstischer. Of zichzelf overschreeuwt. Een krachtige vrouw is iemand die verbonden is met zichzelf en haar eigen vuur.
Ze:
voelt haar grenzen
weet wat ze nodig heeft
durft eerlijk te zijn
Ze zorgt nog steeds voor anderen, maar niet meer ten koste van zichzelf. In je kracht staan betekent niet dat je verandert in iemand anders, maar dat je terugkomt bij wie je werkelijk bent. Je pelt als het ware je beschermingsmechanisme af. Dit gaat met kleine stapjes.
Hoe kom je daar?
Eerder in het blog kon je al lezen dat ‘weten’ wat het patroon is en waar het vandaan komt niet betekent dat het ook daadwerkelijk veranderd. Veel mensen denken dat het gaat om “gewoon anders doen”. Maar zo werkt het niet.
Verandering begint niet bij gedrag, maar bij bewustzijn.
Een weg die vaak helpt, ziet er zo uit:
1. Bewust worden van het patroon
Zien waar je jezelf wegcijfert
2. Voelen in plaats van alleen begrijpen
Terug naar wat er onder zit
3. Je innerlijk kind ontmoeten
Daar waar het patroon ooit ontstond
4. Grenzen leren voelen en aangeven
Stap voor stap, in je eigen tempo
5. Je eigen plek innemen
Niet vanuit strijd, maar vanuit verbinding
Dit is geen quick fix. Maar wel een weg terug naar jezelf.
Bij familieopstellingen zien we het als een ui waar je steeds een nieuwe laag van afpelt. Zo kan het zijn dat je dit patroon hebt geheeld in je relatie, maar dat je het dan tegenkomt in vriendschappen of je werk.
Waarom blijf ik in deze patronen hangen?
Ooit waren de patronen nodig om te overleven. Het brave meisjes patroon heb je ontwikkelt omdat het werkte. En je systeem blijft dat herhalen, ook als het je nu belemmert.
Patronen doorbreken betekent dus niet dat je iets fout doet. Het betekent dat je iets ouds aan het loslaten bent.
Hoe stop je met pleasen en jezelf wegcijferen?
Niet door jezelf te forceren om anders te doen.
Maar door:
te begrijpen waar het vandaan komt
te voelen wat je zelf nodig hebt
stap voor stap nieuwe ervaringen op te doen
Zodat je systeem leert: ik mag er ook zijn. Dat vraagt aandacht, bewustzijn en compassie voor jezelf.
Hoe leer ik mijn grenzen aangeven?
Grenzen beginnen niet bij “nee zeggen”. Grenzen beginnen bij: voelen waar jouw grens ligt. Pas daarna kun je hem uitspreken. En ja, dat kan spannend zijn. Omdat het ingaat tegen wat je ooit hebt geleerd. Je zal bij het aangeven van je grenzen ook schuldgevoel ervaren. Dit is een teken dat je op het juiste pad zit.Elke keer dat je jezelf serieus neemt, versterk je de verbinding met jezelf.
Je hoeft het niet alleen te doen
Dit proces vraagt iets van je. Zachtheid. Eerlijkheid. Moed. En soms ook begeleiding. Omdat sommige patronen diep zitten en je ze niet alleen met je hoofd kunt veranderen.
Voel je dat dit jouw patroon is en wil je hier dieper naar kijken? Je bent welkom om samen te onderzoeken wat er bij jou speelt.
Zo kan een familieopstelling een eerste stap zijn om je patroon niet alleen maar te begrijpen, maar ook te doorvoelen. Zodat je ruimte kan maken om dit te helen.
Je hoeft niet langer het brave meisje te blijven om geliefd te zijn. Je mag leren dat jouw behoeften er ook toe doen. Dat jouw grenzen er mogen zijn. Dat jij je plek in mag nemen. Niet door te vechten. Maar door stap voor stap terug te keren naar jezelf. En misschien… is dit wel het begin.
Heb je nog niet eerder gehoord van familieopstellingen en wil je weten wat het is? Lees hier meer.
